Eibarko euskara hiztegia
tantai
1.
(tantari).
iz.
(
TE).
Árbol bravío,
árbol sin desmochar.
"Iñausi bako zugatza" (ETNO). / "Arbol bravo, del que no se ha sacado leña" (TE, 670).
Zugazti hartan, arbola guztiak ziran tantaixak. / En aquella arboleda, todos los árboles eran bravos. /
Hamen inguruan tantaixak... paguak, tantaixak gitxi. Gitxi geratzen dittuk ya.
Ik.
arbola-tantai,
lixar.
Anton.
iñausittako.
2.
izond.
(
EEE).
Alto,-a,
de gran estatura.
Zuen seme zaharrena be tantaixa ederra ein da.